~~   آدم الکیا   ~~

 من ديگه نميخوام آپ كنم.......

آخه 6 ماه ديگه من كنكور دارم و بايد بخونم...

نميدونم آخرش چي ميشه اصن قبول ميشم يانه.....

فقط دعام كنين ديگه .....

در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم
هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

جانا به خرابات آ تا لذت جان بینی
جان را چه خوشی باشد بی‌صحبت جانانه

هر گوشه یکی مستی دستی ز بر دستی
و آن ساقی هر هستی با ساغر شاهانه

تو وقف خراباتی دخلت می و خرجت می
زین وقف به هشیاران مسپار یکی دانه

ای لولی بربط زن تو مستتری یا من
ای پیش چو تو مستی افسون من افسانه

از خانه برون رفتم مستیم به پیش آمد
در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

چون کشتی بی‌لنگر کژ می‌شد و مژ می‌شد
وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه

گفتم ز کجایی تو تسخر زد و گفت ای جان
نیمیم ز ترکستان نیمیم ز فرغانه

نیمیم ز آب و گل نیمیم ز جان و دل
نیمیم لب دریا نیمی همه دردانه

گفتم که رفیقی کن با من که منم خویشت
گفتا که بنشناسم من خویش ز بیگانه

من بی‌دل و دستارم در خانه خمارم
یک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه

در حلقه لنگانی می‌باید لنگیدن
این پند ننوشیدی از خواجه علیانه

سرمست چنان خوبی کی کم بود از چوبی
برخاست فغان آخر از استن حنانه

شمس الحق تبریزی از خلق چه پرهیزی
اکنون که درافکندی صد فتنه فتانه

عشق تو بَسَم بود که این شعله بیدار
روشنگرِ شبهای بلندِ قفسم بود

آن بختِ گُریزنده دمی آمد و بگذشت
غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود

دست من و آغوش تو ! هیهات ! که یک عمر
تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود

بالله که بجز یادِ تو ، گر هیچ کسم هست
حاشا که به جز عشق تو گر هیچ کسم بود

لب بسته و پر سوخته ، از کوی تو رفتم
رفتم ، بخدا ، گر هوسم بود بَسَم بود !

من شادم....خیلی شاد

همیشه میخندم.

چون کسی غم هایم را نمیداند.

گوشی برای حرفهایم شنوا نیست.

چشمی برای دیدن مشکلاتم بینا نیست.

دستی برای زدودن اشکهایم نیست.

مغزی برای درک احساساتم فسفر نمیسوزاند.

پس چرا غمگین باشم.

لبخند نه دلیل میخواهد نه مخاطب.

من به خودم میخندم.

به اینکه چقدر خوب است توقع نداشتن از مردمی که جای هم دردی به غم هایت لایک میکوبند.

از بی دغدغگی زیر درد هایت کامنت ((کپی))میگزارند.

پس چرا باید گریه هایم را به رخ بکشم؟؟؟

میخندم..

شاید لبخندم را کپی کردند.

چون لبخندم آنقدر خوب مصنوعیست که با اصلش مو نمیزند.

آری من میخندم.من شادم.

********

این هم مثل بقیه چرندیات نن دست نوشته خودم بود..

اگه نظر بدید و کمک کنید منم دست به قلم خوبی میشم انشاالله...

ظاهرم قصر است. اما از درون، ویرانه ام

من صدای خسته ی پروانه ای بی خانه ام

عاشق صیادم و عمدا به دام افتاده ام

آه...او پنداشت من دنبال آب و دانه ام

باد،میزد شانه مویش را !!!... تلافی میکنم

گیسوان او،فقط مال من است و شانه ام

باد در مویش روان و من روانی میشوم...

با همین عاشق کشی ها میکند دیوانه ام

عاشقم...دیوانگی های مرا جدی بگیر

آنقدر دیوانه،حتی با خودم بیگانه ام...

شبیه دخترکهای روی قلیون قاجاری

شکوه دوره ی مادی؛ غم تاراج تیموری

چقدر نزدیک نزدیکی، چقدر از دیگران دوری

شبیه بوی بارون تو غروب تخت جمشیدی

یه خورشیدی که از مغرب به این ویرونه تابیدی

مرمت کن منو از نو! نذار خالی شم از رویا

نگاهم کن اگه حتی تمومه این سفر فردا.....

                                                 ادامه دارد

نظرتونو بگید..

شرمی ست در نگاه من اما هراس نه

کم صحبتم میانِ شما، کم حواس نه

چیزی شنیده ام که مهم نیست رفتنت

درخواست می کنم نروی، التماس نه

از بی ستارگی ست دلم آسمانی است

من عابری «فلک»زده ام،آس و پاس نه

من می روم، تو باز می آیی، مسیر ِما

با هم موازی است؛ ولیکن مماس نه

پیچیده روزگار ِ تو، از دور واضح است

از عشق خسته می شوی اما خلاص نه 

رغبتش دیگرزرنجوری نه سوی آب ودانه     نوبت روزگشایش رادرپی چاره بمانده

میشناسدآن نهان بین نهانان                        گوش پنهان جان دردمندمارا

جوردیده مردمان راباصدای هردم آمینرگفتنش آشناپرورد

می دهدپیوندشان درهم                             می کندازیأس خسرن بارآنان کم

می نهدنزدیک باهم آرزوهای نهانرا بسته درراه گلویش داستان مردمش را

شهرزادشهرزاد:)

امیدوارم لذت ببرید

نام: روناک

نویسنده: طاهره خدادادیان

لذت ببرید.. فقط رمز داره..

هرکی خواست بگه

بچه ها نظرتونو بگید  لطفا...

این عشق منه