من شادم....خیلی شاد
همیشه میخندم.
چون کسی غم هایم را نمیداند.
گوشی برای حرفهایم شنوا نیست.
چشمی برای دیدن مشکلاتم بینا نیست.
دستی برای زدودن اشکهایم نیست.
مغزی برای درک احساساتم فسفر نمیسوزاند.
پس چرا غمگین باشم.
لبخند نه دلیل میخواهد نه مخاطب.
من به خودم میخندم.
به اینکه چقدر خوب است توقع نداشتن از مردمی که جای هم دردی به غم هایت لایک میکوبند.
از بی دغدغگی زیر درد هایت کامنت ((کپی))میگزارند.
پس چرا باید گریه هایم را به رخ بکشم؟؟؟
میخندم..
شاید لبخندم را کپی کردند.
چون لبخندم آنقدر خوب مصنوعیست که با اصلش مو نمیزند.
آری من میخندم.من شادم.
********
این هم مثل بقیه چرندیات نن دست نوشته خودم بود..
اگه نظر بدید و کمک کنید منم دست به قلم خوبی میشم انشاالله...